"
DE PATRIS CONSCRIPTIS ROMANORUM.
Senatum Romanorum jam primum institutum, simplicem siniul atquo
praestantissimuni fuisse sentiant onmes. Imperium fint, quod populo aec
avaritis nee luxuria vitiato optimum videretar. Lecti fuerunt senatores,
non qui ambitiose potestatem eupiere, sesl qui senectute, qui sapientia,
qui virtute bellica vel privata insigues, in republica plurimam
pollebant. Hominum consiliis virtute tam singulari praeditorum paruit
populus libenter atque senatores at patres civilius venerati. Studium
illis paternum adhibuere. Nulla unquam respublica, quam turn Romana, nec
sanctior nec beatior t'uit; iis temporibus etenim solum in publicum
commodum principes administrabant; fidemque principibus populi habetant.
Sed virtute prisca reipublierc perdita, inimicitus mutuis patres
plebesque flagrare coeperunt, alienaque prosequi. Senatus in populum
tyrannice saeviit, atque hostem se monstravit potiue quam custodem
reipubliere. Concitatur vulgus studio libertatis repetendre, alque per
multa secula patrum plebisque contentiones historia Romana memorat;
patribus pristinam auctoriratem servare conatis, liccentiaque plebis
omnia jura spernante. Hoc modo usque ad Panieum bellum, res se habebant.
Tun pericula externa discordiam domesticam superabant, reipublicaeque
studium priscam patribus sapientiam, priscam populis reverentiam
redundit. Hae aetate omnibus virtutibus cnituit Roma. Senatus, jure
omnium consensu facto, opes suas prope ad inopiam plebis aequavit;
patriaeque solum amore gloria quaesita, pecunia niluii habita est.
Pages:
362
363
364
365
366
367
368
369
370
371
372
373
374
375
376
377
378
379
380
381
382
383
384
385
386